- Galathea siet den dagh comt aen.
Galathea siet den dagh comt aen.
- Neen mijn lief wilt noch wat marren
T sijn de starren
Neen mijn lief wilt noch wat marren, t is de maen.
- Galathea t' is geen maneschijn.
Galathea t' is geen maneschijn.
- Hoe t' is noch geen een geslagen
Wat soud 't dagen?
Hoe? t'is noch geen een, t' en can den dach niet sijn.
- Galathea aenschout den hemel wel.
Galathea aenschout den hemel wel.
- Las! ick sie den dagerade
T' onser schade
Las! ick sie den daegeraedt de tijt is snel.
Waarom duert de nacht niet tot t'avont niet?
Waarom duert de nacht niet tot t'avont niet?
Dat wij bleven met ons beyen
Sonder scheyen
Bleven vrolyck tot dat ons de doot verriedt.
Nu adieu mijn troost en blijft gesont.
Nu adieu mijn troost en blijft gesont.
- Wilt mij noch een kusgen geven
Och mijn leven!
Jont mij nog een kusgen van u blije mont.
- Och mijn leven coomdij t'avont weer?
Och mijn leven coomdij t'avont weer?
- Las u moeder mocht het hooren
En haer stooren
Maer al sou s'haer stooren ick coom even seer.
- Och mijn hart hoe raeck ik van u hals?
Och mijn hart hoe raeck ik van u hals?
- Las den dach en wil niet lijen
T' langer vrijen,
Danck hebt van u sachte kuskens en van als.
Tekst en muziek: P.C. Hooft.
Gekwetst ben ik van binnen,
doorwond mijn hart zozeer;
die straal van hare minne
stoort mijn hoe langer hoe meer.
Maar wat wil ik troost gaan zoeken veer?
Ik vinds mijn lijden geen verdrag.
Schoon lief, waar ik mijn hene keer,
gij zijt alleen die mijn troost geven mag.
Uw gunst heeft mijn getogen,
gebrocht in zwaar verdriet.
Nu slaat op mijn uw ogen,
mijn lijde druk aanziet.
Gij buigt mijn hart al waar 't een riet,
des ik mij wel beklagen mag.
Och, waar ik ben, 't is al om niet:
gij zijt alleen die mijn troost geven mag.
Recht als een roos ontloken,
zo staat mijn hoop na dij.
Had ik u, lief, onloken
mijn hart, dat waar zo vrij.
Ik zucht, ik ducht, veel druks ik lijd,
om u zo peins ik al den dag.
Al veinst gij, liefken, uw hart voor mijn,
gij zijt alleen die mij troost geven mag.
't En zoude mij niet verdrieten
eeuwelijk bij u te zijn,
maar nijders tongen die schieten
zo heimelijk haren venijn.
Dus moet ik u, liefken, al is 't mijn pijn,
veel min aanspreken dan ik plach.
Houd gunst, nochthans, mijn klaar aanschijn,
gij zijt alleen die mijn troost geven mag.
Ai lief, mijn troosterinne,
helpt mijn dragen dezen last.
Den knoop van heuser minne
laat immer houden vast.
Dat hart van u noodt mijn te gast;
ik wil betalen mijn gelag;
daarin te leggen heb ik 't gepast.
Gij zijt alleen die mijn troost geven mag.
Middeleeuws lied.
straal van minne: pijl v.d. liefde / heuser: hoofse
Dit lied is o.m. opgenomen in:
Handschrift Remen (1540)
Pollmann en Tiggers (1977) (zie: Bronnen).
Gelukkig is het land
dat God de Heer beschermt.
Als daar met moord en brand
de vijand rondom zwermt
en dat men meent: Hij zal
't schier overwinnen al;
dat dan, dat dan, dat dan,
hij zelf komt tot de val.
De hoeder Israels
die slaapt noch sluimert ooit.
Hij helpt uit veel gekwels
zijn volk, 't welk was verstrooid
door 't Spaanse boos gebroed
en doet haar nog dit goed:
dat zelf, dat zelf, dat zelf
de vijand lopen moet.
Gedankt moet zijn de Heer
de God die eeuwig leeft,
dat Hij ons 't zijner eer
weer overwinning geeft.
Wat wonder heeft de kracht
des Heeren al gebracht.
O, Heer, O, Heer, O, Heer
Hoe groot is Uwer macht.
Geuzenlied.
Dit lied is o.m. opgenomen in:
Valerius (1591)
Pollmann en Tiggers (1977) (zie: Bronnen).
Gildebroeders, maakt plezieren
met muziek vroeg ende laat!
Laat ons nu de jaarfeest vieren
van de maagd Cecilia.
Zingt, speelt ter ere van deez' maged:
la, sol, fa, mi, re, ut, fa, sol, la, Cecilia!
Spant nu bas, keel en violen
speelt op cither, harp en fluit,
maakt van vreugde cabriolen
ter ere van dees weerde bruid.
Zingt, speelt ter ere van deez' maged:
la, sol, fa, mi, re, ut, fa, sol, la, Cecilia!
Komt de liefde te vermind'ren
laat ons maar standvastig staan,
gene nijd kan ons hind'ren
onze gild zal nooit vergaan!
Zingt, speelt ter ere van deez' maged:
la, sol, fa, mi, re, ut, fa, sol, la, Cecilia!
Want dees maged naar Gods herte
hierin zulk behagen vond
dat zij in haar meeste smerte
naar heur harp zo liep terstond.
Zingt, speelt ter ere van deez' maged:
la, sol, fa, mi, re, ut, fa, sol, la, Cecilia!
Laat ons deze bruid maar eren
terwijl dat wij vergaderd zijn.
Zij zal bij den Heer der Heren
bidden dat het zo mag zijn.
Zingt, speelt ter ere van deez' maged:
la, sol, fa, mi, re, ut, fa, sol, la, Cecilia!
Cecilia is de beschermheilige voor musici.
Feestdag Sint Cecilia: 22 november.
Dit lied is o.m. opgenomen in:
J. Bols, Vlaamse liederen (1897)
Pollmann en Tiggers (1977) (zie: Bronnen).
Michiel Versteegh, 1786
Musicerend gezelschap bij kaarslicht.
Vrouwen zingen uit liedboekjes, 18e eeuw.
- rijksmuseum -
|
